Desert(ed) (2025)

'Desert(ed)' ontstond vanuit een voorliefde voor het Midden-Oosten. Choreografe Shauni Wauters zette zich in 2016 en 2017 in Taroudant (Marokko) in voor een plaatselijk weeshuis én werkte mee aan zomerprojecten voor straatkinderen en kinderen in moeilijke thuissituaties. Daar ontstond haar liefde voor deze cultuur. De warmte, gastvrijheid en het intense gevoel van verbinding wisten haar diep te raken. De simpelheid van het leven en de dankbaarheid en mildheid als belangrijke waarden zorgen ervoor dat een diepere connectie nooit ver weg is. Ze leerde meer over de Arabische cultuur en de islamitische godsdienst, die een grote basis vormden voor het creatieproces van 'Desert(ed)'. Thema’s als verlating en verbinding worden gehuld in een Midden-Oosters jasje. De dansers onderzochten de dynamieken die ontstaan in verlating en zochten de dunne lijn op tussen veiligheid binnen verbinding en binnen separatie. Ze vertrokken vanuit de psychologische hechtingstheorie van Bowlby met zijn 4 hechtingsstijlen. Het culturele aspect werd toegevoegd door te werken met tradities binnen de Midden-Oosterse cultuur als symboliek en visuele beelden binnen die sfeer (de woestijn, de hoofddoek als symbool voor verhulling/onthulling, de connectie tussen het bovenmenselijke en het gronden door de Turkse Derwisjen, de oase als symboliek voor rust en connectie in jezelf binnen een stug gegeven, de dynamiek tussen eigen wil en vrijheid door bezwering als symbool te zien....).
‍
Âme (2024)

In de eerste productie 'Âme' (2024) namen de dansers je mee op een reis van zelfontdekking: een reis die begint op het podium en die een proces bij jezelf in gang zet. Waar komen we in contact met onze ziel? Hoe vinden we rust in een steeds sneller draaiende maatschappij? We gingen op zoek naar domeinen die ons opnieuw deden connecteren met de ziel: natuur, cultuur, ontmoetingen en verbinding, ademhaling. Elke beweging, elk gebaar en elke ademhaling in de voorstelling is doordrenkt van betekenis. Niet enkel de dansers werden uitgedaagd om zichzelf terug te vinden en contact te maken met hun gevoelswereld, ook het publiek werd meegenomen in deze voorstelling. De voorstelling werd voorafgegaan door een inleidende reflectie door de choreografe over het thema 'ziel' en door een gemeenschappelijke ademhalingsoefening. Âme put inspiratie uit de menselijke ervaring, van vreugde tot verdriet, van hoop tot angst, en brengt al die gevoelens tot leven via beweging. Het is een viering van het mens-zijn in al zijn facetten, een uitnodiging om te voelen, te reflecteren en te groeien. Âme daagt de conventies van hedendaagse dans uit en omarmt de vrijheid van expressie.